Obsunięcie kapitału w zakładach bukmacherskich

42
zakłady bukmacherskie - bukmacher

Czym jest obsunięcie kapitału i jak sobie z nim radzić?

  • Czym jest obsunięcie kapitału i maksymalne obsunięcie kapitału?
  • Modelowanie przewidywanego obsunięcia kapitału
  • Jak sobie radzić z obsunięciem kapitału?

Wielu obstawiających skupia się na tym, ile można wygrać w zakładach, ale równie ważna jest świadomość możliwych strat. Obsunięcia kapitału to bardzo znana koncepcja w świecie finansów, ale czy można się do niej odnieść w kontekście zakładów? Czytaj dalej, jeśli chcesz dowiedzieć się więcej.

Zazwyczaj gracze zmieniają strategie lub rezygnują z gry długo przed całkowitym wyczerpaniem środków. Moment decyzji jest ściśle związany z podejściem obstawiającego do ryzyka, ale można poznać ten mechanizm na podstawie odpowiedniego modelu. Koncepcje obsunięcia kapitału lub maksymalnego obsunięcia kapitału (MDD) pochodzą ze świata finansów. W tym artykule poznamy ich znaczenie, a także zajmiemy się reagowaniem na te czynniki.

Czym jest obsunięcie kapitału i maksymalne obsunięcie kapitału?

Investopedia definiuje obsunięcie kapitału i maksymalne obsunięcie kapitału odpowiednio jako spadek (procentowy) od wartości szczytowej do minimalnej podczas obserwowanego okresu inwestycji i największy spadek (procentowy) od wartości szczytowej do minimalnej przed osiągnięciem kolejnego szczytu. Historia finansowa obstawiających ma charakter zbliżony do historii zysków z inwestycji, dlatego koncepcję obsunięcia kapitału można przenieść bezpośrednio do branży zakładów.

Rozsądnie byłoby założyć, że maksymalne obsunięcie kapitału jest synonimem największego spadku wysokości funduszy, który obstawiający byłby w stanie tolerować. W swoim e-booku Miguel Figueres przyjął wartość 50%, ale jest to założenie czysto subiektywne. Dlatego warto byłoby stworzyć model oczekiwań w zakresie maksymalnego obsunięcia kapitału z perspektywą zarządzania ryzykiem podczas obstawiania.

Czynniki wpływające na maksymalne obsunięcie kapitału

Figueres identyfikuje liczbę czynników, które wpływają na rozmiar maksymalnego obsunięcia kapitału (MDD). Nie zaskakuje fakt, że im większe oczekiwania przychodów (i zysków), tym niższe oczekiwane MDD. Podobnie gracze obstawiający po wyższych kursach doświadczą większej zmienności stanu posiadania, co przekłada się na wyższe MDD (o ile inne zmienne pozostaną bez zmian).

Figueres wyjaśnia również, że oczekiwane MDD zwiększa się w tempie logarytmicznym wraz z liczbą zakładów. W przypadku prostych zakładów o szansie 50-50 przewidywana długość najdłuższej serii przegranych w zakładach o liczbie 2n równa się n.

Modelowanie przewidywanego obsunięcia kapitału

Nadszedł czas na przeprowadzenie na podstawie twierdzeń Miguela Figueresa kilku symulacji Monte Carlo w celu sporządzenia modelu spodziewanego MDD (w jednostkach) w przypadku różnych scenariuszy obstawiania 1000 zakładów o równych stawkach (po 1 jednostce). Spodziewane zyski 2%–20% (w odstępach 2%) założone zostały w przypadku każdego z pięciu różnych kursów: 1,5, 2, 3, 5 i 10, co daje łącznie 50 scenariuszy. Dla każdego z nich przeprowadzono 10 tys. iteracji. Tabela poniżej podsumowuje spodziewane (średnie) MDD.

Modelowanie przewidywanego obsunięcia kapitału

Spodziewany zysk Kurs 1,5 Kurs 2 Kurs 3 Kurs 5 Kurs 10
2% 20,5 31,3 47,0 69,4 106,6
4% 16,1 26,1 41,2 63,1 100,1
6% 13,3 22,4 36,6 57,7 94,0
8% 11,3 19,6 32,9 53,1 88,6
10% 9,8 17,5 29,9 49,3 83,8
12% 8,7 15,8 27,4 46,0 79,5
14% 7,8 14,4 25,4 43,1 75,7
16% 7,0 13,3 23,7 40,5 72,3
18% 6,4 12,3 22,2 38,3 69,1
20% 5,8 11,4 20,8 36,4 66,1

Przyjrzyjmy się teraz wytrawnemu graczowi, który obstawia handicapy po kursach około 2. Jeśli skuteczność wyniesie 53%, zysk ukształtuje się na poziomie około 6%. W serii 1000 zakładów należy spodziewać się maksymalnego obsunięcia kapitału wynoszącego 22 jednostki od poprzedniego maksimum.

„Największym powodem rozchwiania i uzyskiwania wyników poniżej oczekiwań jest emocjonalne zaburzenie procesu decyzyjnego.”

Teraz przyjrzyjmy się umiejętnemu graczowi obstawiającemu wyścigi konne (14% zysku przy średnim kursie około 5): jego MDD jest niemal dwa razy wyższy (43 jednostki). W przypadku gorszych wyników i wyższych kursów spodziewane MDD może przekroczyć 100 jednostek. Jeśli zaczniemy od wkładu startowego 100 jednostek, będzie to sytuacja nie do zaakceptowania.

Oczywiście zgodnie z poprzednim artykułem obstawiający, którzy muszą liczyć się ze znacznymi wahaniami strat i zysków w przypadku wysokich kursów, zwykle zmniejszą stawki. Nie dotyczy to graczy na mniej ryzykowne kursy, dla których nominalne MDD będzie niższe.

Liczby w powyższej tabeli powinny pomóc w określeniu odpowiedniej wysokości stawek. Na przykład po obniżeniu stawek do 0,25 jednostki MDD w przypadku obstawiającego z zyskiem 4% przy kursie 10 spadnie ze 100 do 25 jednostek. Przy funduszu początkowym w wysokości 100 jednostek taki wynik byłby szybszy do zaakceptowania.

Rozkład prawdopodobieństwa maksymalnego obsunięcia kapitału

Oczywiście powyższa tabela przybliża jedynie średnie oczekiwania w zakresie MDD. Nie informuje natomiast, w jakim zakresie MDD może się zmieniać w zależności od szczęścia lub pecha. Dlatego konieczne jest przygotowanie rozkładu prawdopodobieństwa. W pierwszej tabeli poniżej znajduje się scenariusz, w którym kurs wynosi 2.

obsunięcie kapitału

W przypadku każdego scenariusza rozkład prawdopodobieństwa jest dodatnio skośny z dłuższym ogonem po prawej, co odzwierciedla możliwość szczególnie wysokich MDD. Z tego wynika, że średnie lub oczekiwane MDD w każdym scenariuszu będzie większe niż mediana i dominanta. W przypadku dominanty (czyli najczęściej pojawiającego się wyniku) MDD odpowiada najwyższemu punktowi rozkładu. Należy zignorować niedoskonałości krzywych: w przypadku odpowiednio wysokiej liczby iteracji Monte Carlo zniknęłyby one, ale niestety moc obliczeniowa mojego komputera okazała się zbyt mała.

Przyjrzyjmy się zyskowi w wysokości 6%. Najczęstsze MDD wyniosło 18 jednostek. Jednak średnia uplasowała się na poziomie 22 jednostek. Przy 10 tys. iteracji niemal w jednej trzeciej przypadków MDD wyniosło przynajmniej 25 jednostek, a najwyższe 73 jednostki. Wartości średnie to cenne źródło informacji, ale kształt rozkładu prawdopodobieństwa dodatkowo informuje nas o zakresie oczekiwań w scenariuszach szczęśliwych i pechowych.

Druga tabla prezentuje pięć modelowych scenariuszy, gdzie kursy są zmienne, a zysk wynosi 10%. Rozkład możliwych wyników jest nacechowany wysoką zmiennością. Przykładowo: jeśli kurs wynosi 10, a oczekiwane MDD wynosi 84 jednostki, wynikiem dla jednej czwartej iteracji Monte Carlo będzie przynajmniej 100, a najwyższą będzie wartość 302.

Dla gracza obstawiającego po wysokich kursach zmniejszenie MDD do akceptowalnego poziomu wymagałoby stawki 0,1 jednostki w przypadku funduszu 100 jednostek.

obsunięcie kapitału

Psychologia obsunięcia kapitału

Nikt nie lubi tracić pieniędzy na zakładach: to przecież oczywiste. Ale problem jest znacznie poważniejszy. Aby odbić sobie poprzednie straty, udział procentowy wygranych musi być znacznie wyższy, ponieważ obsunięcia kapitału uszczuplają fundusze, które mogłyby generować zyski z wygranych. Problem ma charakter wykładniczy.

Wyjście z obsunięcia kapitału o 10% wymaga wzrostu 11%. Wyjście z 50% obsunięcia kapitału wymaga 100% wzrostu, a wyjście z 75% obsunięcia kapitału aż 300% wzrostu.

„Jeśli potrafisz wyeliminować emocje związane z zarabianiem i traceniem pieniędzy, zmienna natura zakładów sportowych nie będzie stanowiła wielkiego problemu.”

Daniel Kahneman i Amos Tversky (ekonomiści behawioralni) twierdzą, że strata pewnej kwoty boli dwukrotnie mocniej, niż cieszy jej wygranie. Stąd nie zaskakuje fakt, że wzrost funduszy wynoszący 50% przyprawi nas o dumę ze swoich sukcesów, ale podobnej wielkości strata wywoła u nas uczucia tak negatywne, że zaczniemy kwestionować stosowane podejście lub nawet samą racjonalność powodów, dla których obstawiamy.

Bez dodatkowych informacji o potencjalnych przyczynach takich stanów rzeczy bardziej prawdopodobna staje się szansa ustalenia błędnych powodów i wyciągnięcia nieprawidłowych wniosków. Sukces może zanadto zwiększyć wiarę gracza w jego zdolności przewidywania, czego rezultatem będzie nieodpowiednie szacowanie ryzyka spowodowane zbyt dużą pewnością siebie.

Z kolei porażka może nakłonić do przedwczesnego odrzucenia przyjętej metody, nawet przed zakończeniem sprawdzenia jej skuteczności w długim terminie. Po fatalnej serii pamiętam, jak testowany przeze mnie system obstawiania poszedł do kosza zaledwie po 10 zakładach ze względu na 8 przegranych — taką właśnie moc ma awersja wywołana stratą.

Jak sobie radzić z obsunięciem kapitału?

Każdy zarabiający gracz był na etapie kwestionowania swojej strategii, gdy spotkał się z obsunięciem kapitału. Zachowanie zimnej krwi w takich sytuacjach to jedno z najtrudniejszych zadań. Największym powodem rozchwiania i uzyskiwania wyników poniżej oczekiwań jest emocjonalne zaburzenie procesu decyzyjnego.

Profesjonalni gracze obstawiający zakłady sportowe próbują podchodzić do swojego fachu bez emocji. Po nabyciu odpowiedniej wprawy gracz powinien być obojętny na wygrane i porażki. Oczywiście oderwanie emocjonalne wymaga nie tylko pewnego poziomu pewności we własne kompetencje w długim terminie, ale i dowodów.

„Aby odbić sobie poprzednie straty, udział procentowy wygranych musi być znacznie wyższy, ponieważ obsunięcia kapitału uszczuplają fundusze, które mogłyby generować zyski.”

Unikanie szaleństwa odrabiania strat to jedna ze złotych zasad w branży zakładów. Ale nadmierne podnoszenie poziomu stawek w przypadku serii wygranych jest równie niewłaściwe, choć potencjalnie mniej katastrofalne. Wówczas należy umiejętnie podejmować decyzje, korzystając z jednego z wariantów zarządzania pieniędzmi Kelly’ego.

Oba powyższe błędne zachowania hazardzistów ignorują nieodłączną losowość w ewolucji zysków i strat, nawet w przypadku obstawiających, których działania są rentowne w długim terminie. W jednej ze znanych mi historii bukmacherskich obstawiający znacznie zwiększył stawki z 50 do 400 EUR po wygenerowaniu 4-cyfrowego zysku w ciągu zaledwie 278 zakładów. Środki niemal rozpłynęły się w mniej niż 100 zakładów.

Swoją książkę „Science, Psychology and Philosophy of Gambling” (Nauka, psychologia i filozofia hazardu) podsumowałem zestawieniem cech inteligentnego obstawiającego. Dzięki nim można wyeliminować emocje z zakładów, a także lepiej radzić sobie z obsunięciami kapitału.

Inteligentny obstawiający myśli raczej prawdopodobieństwami niż w sposób deterministyczny, ponieważ wie, że zakłady polegają głównie na szczęściu, a przyczyna i skutek pomagają w niewielkim stopniu. Tacy gracze powstrzymują się przed myśleniem przyczynowym i zakładaniem, że wyniki są ich dziełem, ale analizują swoją metodologię przewidywania i sprawdzają, jak często udaje im się wytypować zwycięzców i przegranych.

Każdy zawodowy obstawiający wie, że wynik konkretnego zakładu może nie być zupełnie związany z jego wartością. Na koniec warto dodać, że naprawdę inteligentny obstawiający wie, że lepiej przegrać i mieć perspektywy niż wygrać i je utracić. Jeśli potrafisz wyeliminować emocje związane z zarabianiem i traceniem pieniędzy, a zamiast tego skupić się na spodziewanej wartości zakładu, zmienna natura zakładów sportowych nie będzie stanowiła wielkiego problemu.

https://www.pinnacle.com/pl/betting-articles/educational/drawdowns-in-betting/5WR2BJK223G5ZFSC