Ryzyko rynkowe

247
finanse-bankowość-rachunkowość-księgowość

Ryzyko rynkowe – związane z sytuacją makroekonomiczną (m.in. poziom wzrostu gospodarczego, inflacja, stopy procentowe, bezrobocie, kursy walut, deficyt). Zmienne te w sposób generalny wpływają na wyceny instrumentów finansowych.

Czym jest ryzyko rynkowe?

Ryzyko rynkowe to ryzyko poniesienia strat na skutek ruchów cenowych na rynku. Rodzaj ryzyka rynkowego zależy od rodzaju inwestycji, na przykład ryzyko kapitałowe to ryzyko poniesienia strat w akcjach, a ryzyko walutowe oznacza ryzyko utraty pieniędzy w wyniku zmian kursów walutowych.

Gdzie słyszałeś o ryzyku rynkowym?

Być może słyszałeś o ryzyku rynkowym związanym z pewnymi ruchami na rynku. Przykładowo uważa się, że wzrost inflacji w gospodarce japońskiej zwiększa ryzyko rynkowe.

Co powinieneś wiedzieć o ryzyku rynkowym?

Na ryzyko rynkowe mogą mieć wpływ zmiany zachodzące poza rynkami. Czynnikiem wpływający na ryzyko rynkowe mogą być na przykład wybory prezydenckie, czego dowodem były wybory w USA w 2016 roku: .

W Stanach Zjednoczonych Komisja Papierów Wartościowych i Giełd wymaga od spółek, aby w swych sprawozdaniach rocznych poświęcały odrębny dział ryzyku rynkowemu. W dziale tym firma musi wyjaśnić, w jaki sposób jej wyniki mogą zależeć od rynków finansowych.

Zarządzanie ryzykiem rynkowym

Poprzez ryzyko rynkowe rozumie się możliwość negatywnego wpływu na wyniki wynikającą ze zmiany cen rynkowych towarów, kursów walutowych i stóp procentowych, a także cen dłużnych papierów wartościowych, jednostek uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych oraz cen akcji spółek notowanych w obrocie publicznym.

Za zarządzanie ryzykiem rynkowym i przestrzeganie przyjętej w tym zakresie polityki odpowiada Zarząd. Głównym podmiotem zajmującym się realizacją procesu zarządzania ryzykiem rynkowym jest Komitet Ryzyka Rynkowego, który rekomenduje działania w tym obszarze.

Spółka aktywnie zarządza ryzykiem rynkowym, na które jest narażona. Zgodnie z przyjętą polityką, celami procesu zarządzania ryzykiem rynkowym są:

  • ograniczenie zmienności wyniku finansowego,
  • zwiększenie prawdopodobieństwa realizacji założeń budżetowych,
  • zmniejszenie prawdopodobieństwa utraty płynności finansowej,
  • utrzymanie Grupy w dobrej kondycji finansowej,
  • wspieranie procesu realizacji strategii oraz podejmowania decyzji w obszarze działalności inwestycyjnej, z uwzględnieniem źródeł finansowania inwestycji.

Wszystkie cele zarządzania ryzykiem rynkowym należy rozpatrywać łącznie, a ich realizacja jest zależna przede wszystkim od sytuacji wewnętrznej oraz warunków rynkowych.

Podstawową techniką zarządzania ryzykiem rynkowym są strategie zabezpieczające wykorzystujące instrumenty pochodne. Stosowany jest również hedging naturalny.

Wykorzystywane są przede wszystkim instrumenty zabezpieczające przepływy pieniężne spełniające wymogi skuteczności w rozumieniu rachunkowości zabezpieczeń. Skuteczność zabezpieczających instrumentów finansowych stosowanych przez Jednostkę Dominującą w okresie sprawozdawczym jest na bieżąco monitorowana i podlega ciągłej ocenie.

Jednostka Dominująca kwantyfikuje wielkość ryzyka rynkowego, na jakie jest narażona i stara się wyrazić je spójną i łączną miarą. Sporządzane symulacje (m.in. analizy scenariuszowe, analizy stress-testingu i backtestingu) oraz kalkulowane miary ryzyka stanowią wsparcie w procesie zarządzania ryzykiem rynkowym w Grupie Kapitałowej. Wykorzystywane miary ryzyka oparte są głównie na modelowaniu matematyczno-statystycznym bazującym na historycznych i bieżących danych rynkowych dotyczących czynników ryzyka oraz uwzględniają aktualną ekspozycję na ryzyko rynkowe