Znaczenie metody wyznaczania wysokości stawek w zakładach bukmacherskich

137
zakłady bukmacherskie - bukmacher

Znaczenie metody wyznaczania wysokości stawek w zakładach bukmacherskich

  • Dowiedz się, dlaczego metody wyboru stawki są ważne w zakładach
  • Poznaj najpopularniejsze metody wyboru stawki
  • Dowiedz się, która metoda wyboru stawki jest najlepsza

Można powiedzieć, że wysokość obstawianej kwoty jest nawet ważniejsza niż to, na co jest stawiana. Porównaliśmy pięć popularnych metod wyznaczania stawki. Czytaj dalej, aby dowiedzieć się, która jest najlepsza.

Ed Thorp, profesjonalny gracz blackjacka i autor książek, specjalizował się w liczeniu kart. Wielu twierdzi, że był w tym aż za dobry, ponieważ w wyniku jego działań największe kasyna w Las Vegas wprowadziły większą liczbę talii i wytoczyły praktyce liczenia kart otwartą wojnę.

„Metoda wyboru stawki

Metoda będąca częścią strategii obstawiania, która pozwala wyliczyć odpowiednią sumę, jaką należy stawiać, aby generować stałe zyski.”

Mimo że Thorp posiadał ogromne doświadczenie w hazardzie (opublikował dwie książki w tej dziedzinie), swój sukces w znacznej mierze przypisywał formule określania stawek stworzonej przez matematyka, Johna Kelly’ego Juniora. „Strategia gry to jedna trzecia, może jedna czwarta sukcesu. Strategia obstawiania to dwie trzecie, do trzech czwartych” – stwierdził.

Oczywiście bardzo łatwo jest powiedzieć, że strategia obstawiania jest ważna. Tylko jaka powinna być ta strategia? Opierając się na książce Alex’s Adventures in Numberland Alexa Bellosa, zbadaliśmy skuteczność pięciu strategii na próbce 500 zakładów:

Znaczenie metody wyznaczania wysokości stawek w zakładach bukmacherskich

Powyższy wykres przedstawia zyski z 500 symulowanych zakładów postawionych w pięciu systemach obstawiania. W każdym z nich szansa powodzenia wynosiła 55% (zakład dwukierunkowy). Zakład początkowy dla każdej z metod wynosił 100 USD. Wyjątek stanowiła metoda „all-in” (za wszystko), w której zakład początkowy wynosił 1000 USD. Test każdego systemu rozpoczęliśmy z pulą 1000 USD i trwał on aż do osiągnięcia 500 zakładów lub do wyczerpania środków.

Jak widać, jeden z systemów przyniósł znacznie większe zwroty niż pozostałe, a jeden dość szybko odpadł z rywalizacji.

Poniżej znajdziesz opis testowanych systemów. Jak myślisz, któremu przypisaliśmy którą literę?

Strategia 1: Postaw wszystko, za każdym razem

Stawiasz całą swoją pulę w każdym zakładzie. Zaletą takiego rozwiązania są duże zwroty w szybkim czasie. A wadą? Jedna przegrana i odpadasz z gry z zerowym saldem.

Strategia 2: Stała stawka

Stawiasz określoną kwotę w każdym zakładzie i nie zmieniasz jej niezależnie od okoliczności. W naszym przykładzie było to 100 USD. Szansa zwycięstwa 55% przy kursie 2,00 znacznie zmniejsza szansę utraty wszystkich środków. Niestety w tym systemie wygrane również są ograniczone i Twoje saldo zwiększa się stale, ale powoli.

Strategia 3: Martingale

Podwajasz stawkę po każdym nieudanym zakładzie w celu odrobienia strat w następnym. System ten daje szybsze zyski niż obstawianie ze stałą stawką (z uwagi na podwajanie stawki w celu zrekompensowania sobie strat). Jednak jeśli przegrasz kilka zakładów pod rząd, konieczne będzie regularne podwajanie stawki i wkrótce dojdzie ona do ogromnych rozmiarów.

Strategia 4: Fibonacci

Zwiększasz stawkę zgodnie z zasadami ciągu Fibonacciego w celu odrobienia strat w kolejnym zakładzie. Ta metoda ma podobne wady, co Martingale, jednak ogranicza tempo wzrostu stawek w przypadku serii przegranych (ale jednocześnie ogranicza wzrost wygranych).

Strategia 5: obstawianie proporcjonalne

Stawiasz część swojej puli, proporcjonalnie do posiadanej przewagi. W naszej symulacji wykorzystaliśmy formułę kryterium Kelly’ego. W tej metodzie Twoja stawka powinna być równa przewadze podzielonej przez kurs. W naszym przypadku przewaga wynosi 10%, a kurs jest równy, a zatem 10/1 = 10.

Nasz pierwszy zakład powinien zatem wynieść 10% z 1000 USD, czyli 100 USD. Jeśli zakład będzie wygrany, stawka kolejnego wyniesie 110 USD (10% z puli 1100 USD). Oznacza to, że wygrane rosną szybciej niż w systemie ze stałą stawką, a przegrane są ograniczane.

Która strategia jest najlepsza?

Prawidłowa odpowiedź brzmi:

A. Za wszystko

B. Martingale

C. Stała stawka

D. Obstawianie proporcjonalne

E. Fibonacci

Powyższe informacje wskazują, że obstawianie proporcjonalne jest znacznie skuteczniejsze od pozostałych systemów. Wyobraź sobie, że zostało Ci ostatnie 100 USD. Twoja stawka wyniesie jedynie 10 USD (i będzie jeszcze spadać w przypadku przegranej), dzięki czemu pozostaniesz w grze znacznie dłużej niż w systemie ze stałą stawką, gdzie ostatnie 100 USD byłoby jednocześnie Twoim zakładem o wszystko.

Strategia „za wszystko” daje duże zyski już w pierwszym zakładzie — równe zyskom z siedmiu pierwszych zakładów w innych systemach. Należy jednak pamiętać, że światło, które świeci siedem razy mocniej, wyczerpuje się tysiąc razy szybciej. Wystarczy sekunda, aby strategia „za wszystko” całkowicie odpadła z rywalizacji.

Prawdopodobieństwo przetrwania 1000 rund przy szansie zwycięstwa na poziomie 55% jest w praktyce bliskie zeru (chociaż przy 27 rundzie na koncie byłoby już 67 miliardów dolarów).

„Nasza symulacja pokazuje, że różne techniki obstawiania prowadzą do bardzo odmiennych rezultatów, nawet jeśli pozostałe zmienne nie ulegają zmianom.”

Fibonacci i Martingale, czyli systemy progresywne, również mają dobry start, ale każda dłuższa seria przegranych znacznie podnosi stawkę.

W naszej symulacji około rundy 83 przegraliśmy 11 zakładów pod rząd. Doprowadziło to do utraty wszystkich środków w systemach Fibonacci i Martingale. Pod koniec serii w systemie Martingale hipotetycznie musielibyśmy postawić 403 tys. USD w celu odrobienia strat. To ogromna kwota, tym bardziej że maksymalnie udało nam się wypracować saldo w wysokości 6300 USD. W metodzie Fibonacci przed wyzerowaniem konta maksymalna stawka wyniosła 33 500 USD, a maksymalne saldo 4100 USD.

Jedyny system poza obstawianiem proporcjonalnym, który pozwolił uniknąć przegranej, to stała stawka. Dała ona powolne, ale stabilne zyski. Do rundy 83 saldo wzrosło do 3400 USD i spadło jedynie do 2300 USD. Nie jest to zły wynik, ale nie robi też wielkiego wrażenia przy 95 zakładach.

Seria 11 przegranych pod rząd odbiła swoje piętno również na obstawianiu proporcjonalnym, zmniejszając saldo z 7329 USD do 2286 USD – poniżej wyniku w systemie ze stałą stawką. To doskonale dowodzi, jak skutecznie obstawianie proporcjonalne chroni Twoje wygrane. Po 500 zakładach stawka stała przyniosła kwotę 6400 USD, a obstawianie proporcjonalne aż 18275 USD.

Należy pamiętać, że powyższe obliczenia są prawidłowe dla dość śmiałego założenia, że przewaga leży po stronie obstawiającego. Gdyby było inaczej, wyniki dla wszystkich strategii znacznie by się zmieniły.

Uzasadnienie strategii obstawiania

Powyższa symulacja pokazuje, że różne techniki obstawiania prowadzą do bardzo odmiennych rezultatów, nawet jeśli pozostałe zmienne nie ulegają zmianom. Różnica w ostatecznym wyniku (całkowita eliminacja lub 18257 USD na koncie) zależała wyłącznie od obranej strategii.

Należy jednak pamiętać, że nie ma strategii idealnej. System Kelly’ego zadziałał w powyższym przykładzie, jednak dla innych rodzajów zakładów mogą istnieć inne, bardziej zaawansowane systemy. Kluczem do sukcesu jest odkrycie strategii dopasowanej do zakładów sportowych, a z reguły odbywa się to przez analizę i symulację.

Pamiętajmy, że system Kelly’ego działa tylko wówczas, gdy znasz swoją przewagę, ponieważ to na jej podstawie obliczana jest stawka. Jeśli błędnie oszacujesz przewagę, możesz napotkać duże problemy niezależnie od swoich dalszych poczynań. Przeczytaj inne artykuły z archiwum przydatnuch informacji o zakładach bukmacherskich, które pomogą Ci w lepszym zrozumieniu strategii i formuł obstawiania.