Biała lista

2411

Termin biała lista odnosi się do listy dozwolonych i zidentyfikowanych osób, instytucji, programów komputerowych, a nawet adresów kryptowalut. Zasadniczo białe listy są związane z określoną usługą, wydarzeniem lub informacją. Jako takie, białe listy mogą prezentować różne znaczenia w zależności od kontekstu, w jakim są używane.

Na przykład, gdy użytkownicy podpisują się na liście adresowej firmy, często proszeni są o dodanie e-maila firmy do białej listy, aby wiadomości nie trafiały bezpośrednio do folderów spamu użytkowników. W niektórych przypadkach firmy mogą również wnosić opłaty za umieszczenie ich na białej liście przez dostawców usług internetowych, aby ich e-maile nie były automatycznie oznaczane jako spam. Dlatego umieszczając adres e-mail na białej liście, użytkownicy mogą mieć pewność, że przyszłe wiadomości e-mail dotrą do skrzynki odbiorczej.

Z białej listy można także korzystać w kontekście bezpieczeństwa sieci. Na przykład sieci lokalne (LAN) mogą skonfigurować listę zaufanych adresów MAC, aby osoba z zewnątrz nie mogła do niej dołączyć. Podobnie, bezprzewodowe routery internetowe mogą korzystać z białych list, aby umożliwić tylko zidentyfikowanym użytkownikom korzystanie z połączenia internetowego.

Poza tym pojęcie białej listy może być powiązane z listą programów komputerowych uznanych za bezpieczne w użyciu. Wiele programów antywirusowych ma wstępnie zdefiniowaną listę zaufanych aplikacji, które nie będą atakowane podczas skanowania systemu, ale użytkownicy mogą również ręcznie tworzyć białe listy.

Wreszcie, w środowisku blockchain i kryptowaluty, białe listy są związane ze zdarzeniami związanymi z początkową ofertą monet (ICO) lub adresami wypłat. W pierwszym przypadku projekty kryptowalut mogą oferować fazę białej listy inwestorom, którzy są gotowi uczestniczyć w publicznej sprzedaży swoich tokenów. Tak więc każdy inwestor, który chce wziąć udział w ICO, musiałby podać swoje dane osobowe przed umieszczeniem na białej liście (zwykle odbywa się to za pomocą procedury KYC).