Jak liczyć termin na odstąpienie od umowy?

143

Po pierwsze, należy dotrzymywać umów. Jeśli zawrzemy umowę w sposób inny niż poza lokalem przedsiębiorstwa lub na odległość, nie możemy odstąpić od umowy bez zgody sprzedawcy. Niektóre sklepy stacjonarne dają konsumentom to prawo. Jest to jednak ich dobra wola.

Jeżeli jednak konsument zawrze umowę poza lokalem przedsiębiorstwa lub na odległość, zgodnie ze szczególnymi przepisami ma prawo odstąpić od umowy. Teraz jest 10 dni. Umowy zawarte od 25 grudnia 2014 r., Tj. Po największym szaleństwie zakupowym, będą podlegały nowym regulacjom – ustawie z dnia 30 maja 2014 r. O prawach konsumenta (Dz. U. z 2014 r. Poz. 827) – zwanej dalej

Na ich podstawie konsument będzie miał 14 dni na odstąpienie od umowy zawartej poza lokalem przedsiębiorstwa.

Od kiedy liczymy przebieg tego terminu? Jest to określone w przepisie art. 28 upk W przypadku umów związanych z wydaniem rzeczy i przeniesieniem jej własności (np. Umowa sprzedaży na dzieło ruchome) termin rozpoczyna się, gdy konsument odbierze rzecz od przewoźnika. Nie ma znaczenia, kto zawarł umowę z przewoźnikiem i czy przedsiębiorca zaoferował skorzystanie z przewoźnika.

Konsument może upoważnić inną osobę do odbioru towaru – wówczas termin ten biegnie od daty otrzymania towaru przez tę osobę (uwaga: nie dotyczy to przypadków, gdy taka osoba jest przewoźnikiem; wówczas patrz zasada powyżej) .

Jeżeli umowa dotyczyła kilku pozycji, termin biegnie od daty dostawy ostatniej pozycji. Na przykład zamówiliśmy telewizor i odtwarzacz Blu-ray. Odtwarzacz szybko przyszedł do telewizora (okazało się, że nie ma go w magazynie), trzeba było dłużej czekać. Termin w takiej sytuacji zaczyna biec z chwilą zwolnienia telewizora.

Jeżeli umowa dotyczyła regularnej dostawy towarów na czas określony (gdy ten okres nie ma zastosowania, obowiązuje ogólna zasada), okres ten biegnie od momentu objęcia pierwszego przedmiotu w posiadanie.

W przypadku innych umów, np. w przypadku świadczenia usług (np. telekomunikacji) lub dostarczania treści cyfrowych, które nie są na trwałym nośniku, termin biegnie od daty zawarcia umowy.

We wszystkich przypadkach data zdarzenia nie jest uwzględniona w dacie. Na przykład otrzymaliśmy towar 2 marca – ostatnim dniem terminu będzie 16 marca.

Termin jest obliczany na podstawie dni kalendarzowych. Nie ma znaczenia, czy po drodze były święta, czy inne święta.

Jeżeli ostatni dzień okresu przypada na dzień ustawowo wolny od pracy, niedzielę lub sobotę, termin upływa następnego dnia, który jest dniem roboczym. Jest to wyjątek od polskiego przepisu art. 115 Kodeksu cywilnego. Stosuje się tutaj rozporządzenie Rady (EWG, EURATOM) nr 1182/71 z dnia 3 czerwca 1971 r. Określające zasady mające zastosowanie do okresów, dat i terminów. Sama dyrektywa wymaga dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/83 / UE z dnia 25 października 2011 r. W sprawie praw konsumentów, zmieniającej dyrektywę Rady 93/13 / EWG i dyrektywę 1999/44 / WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz uchylająca dyrektywę Rady 85/577 / EWG i dyrektywę 97/7 / WE Parlamentu Europejskiego i Rady (motyw 41).

Na przykład: konsument zawarł umowę zawieraną poza lokalem przedsiębiorstwa (na wystawie) w sobotę, 7 marca 2015 r. Towar został natychmiast przekazany konsumentowi. Aby odstąpić od umowy, konsument powinien to zrobić najpóźniej w poniedziałek 23 marca 2015 r.

Pamiętajmy! Przedsiębiorca musi poinformować konsumenta o swoim prawie do odstąpienia od umowy. Jeśli nie zrobi tego poprawnie, okres karencji może zostać przedłużony do 12 miesięcy od daty upływu zwykłego okresu karencji (w uproszczeniu: 14 dni + 12 miesięcy).