Sterylizacja psów – wady i zalety

2393

Sterylizacja psów to jeden ze sposobów walki z bezdomnością, ma też aspekt zdrowotny i stosuje się ją w przypadku zaburzeń behawioralnych. Przez lata była polecana jako środek mający rozwiązywać wszelkie problemy z zachowaniem psów. Wciąż jednak trwają badania mające na celu ustalenie jej wpływu na zachowanie, zdrowie oraz życie społeczne tych zwierząt, a zgodnie z aktualnymi wynikami, niekoniecznie jest to słuszne rozwiązanie. Otóż sterylizacja psa wiąże się z brakiem testosteronu, co z kolei przekłada się na brak pewności siebie i nasilenie zachowań lękowych oraz pobudliwości.

Kiedy najlepiej kastrować psa?

To ważne pytanie, ponieważ od tego, kiedy pies zostanie wykastrowany, zależy jego rozwój, zarówno fizyczny, jak i psychiczny. Należy unikać sterylizacji w okresach lęku, które przypadają na okres 8-14 tygodni oraz 6-14 miesięcy. Kastracja w tym okresie może nasilić lub utrwalić stan lęku, który będzie towarzyszył psu do końca życia. W przypadku sterylizacji suki konieczne jest uwzględnienie jej stanu hormonalnego. Zaleca się sterylizację nie wcześniej niż trzy miesiące od cieczki.

Sterylizacja a otyłość

Kastracja zarówno psów, jak i sterylizacja suk wywołuje znaczące zmiany w metabolizmie zwierzęcia, zwiększając tym samym ryzyko otyłości. Ta z kolei obniża jakość życia zwierzęcia, utrudniając mu poruszanie się, zabawę, wchodzenie w interakcje z innymi psami, a nawet ludźmi oraz zachowanie właściwej higieny. Co więcej, otyłe psy mogą mieć problemy z zachowaniem. Te objawiają się agresją dystansującą, której źródło leży w złym samopoczuciu lub bólu wywołanym przez zwyrodnienie stawów lub dyskomfort wynikający z niemożności szybkiej ucieczki. U psów, które powróciły do odpowiedniej wagi, zaobserwowano poprawę stanu zdrowia i samopoczucia.

Kastracja psów a zachowanie

Badania przeprowadzone pod kierownictwem Paula McGreevy’ego na Uniwersytecie w Sydney wykazały, że kastracja psów nie przynosi pozytywnych rezultatów. Wręcz przeciwnie, może być przyczyną nasilenia agresji w stosunku do obcych gości w domu, obcych podchodzących do domowników lub posesji, małych zwierząt czy biegaczy i cyklistów. Kastrowane psy mogą wykazywać również więcej zachowań lękowych czy niepożądanych takich jak tarzanie się w odchodach lub zjadanie ich, nadmierne szczekanie w momentach ekscytacji czy zachowania kompulsywne. Upośledzone zostają też kontakty społeczne, a zwierzęta stają się bardziej emocjonalne i niestabilne w sytuacjach stresowych.

Liczne badania potwierdzają, że sterylizacja samców w znacznie większym stopniu wpływa na ich zachowania oraz relacje społeczne, niż ma to miejsce w przypadku suk. Oznacza to, że decyzja o sterylizacji psa powinna być dokładnie przemyślana z uwzględnieniem indywidualnej sytuacji oraz po analizie przeprowadzonej z behawiorystą i lekarzem weterynarii. Należy jednak pamiętać, że chociaż sterylizacja niekoniecznie poprawia zachowanie psa, to w krajach, gdzie świadomość społeczna jest niska, a właściciele nie poczuwają się do ponoszenia odpowiedzialności za swoje zwierzęta, sterylizacja jest ważnym elementem walki z bezdomnością.