Co to jest hedging i na czym on polega (przykład)

3648

Hedging jest strategią inwestycyjną wykorzystywaną przez wiele firm w celu zmniejszenia ryzyka ich przepływów pieniężnych, lub przez inwestorów mających na celu zmniejszenie ryzyka w swoich portfelach. Zabezpieczenie może przyjmować wiele postaci i jest szeroko stosowane na wielu różnych rynkach i dla wielu różnych rodzajów aktywów. Tu bardzo ważny komentarz, że choć Hedging zmniejsza potencjalne straty, może również ograniczyć potencjalne korzyści. Jest to cena, którą się płaci za zmniejszenie ryzyka – w zamian za bezpieczeństwa. Można porównać ten koszt do zabezpieczenia przy pomocy ubezpieczenia.

Hedging stanowi bardzo cenne narzędzie używane przez wiele firm w celu zmniejszenia poziomu ryzyka, które niesie dla danego biznesu jego inwestycja. Głównym celem zabezpieczenia jest ograniczenie ewentualnych strat poprzez zmniejszenie ryzyka zakumulowanego przez inwestycję w ramach prowadzenia działalności gospodarczej.

Ryzyko występuje w wielu różnych kształtach i formach. Oto niektóre z najważniejszych form ryzyka

  • Ryzyko stopy procentowej: ryzyko, że stopy procentowe będą się zmieniać.
  • Ryzyko walutowe: ryzyko, że dany kurs się zmieni.
  • Ryzyko cen towarów: ryzyko, że cena towaru ulegnie zmianie.

Fundusze hedgingowe oskarża się dość powszechnie o zarabianie na kryzysie finansowym, który od 2008 roku trawił światowe rynki. Na czym, tak naprawdę, polega hedging?

Przykład pokazujący znaczenie transakcji hedgingowej

Załóżmy, że jesteś producentem opon. Twój główny klient jest z USA, a Twój największy dostawca znajduje się w Japonii. Twój siedziba znajduje się w Europie i głównie używasz euro. Jednak trzeba zapłacić dostawcy w JPY, a klient płaci w dolarach. Tak więc, jesteś narażony na ryzyko walutowe. Jeśli EUR / USD spadnie, otrzymasz mniej pieniędzy w euro, co wpłynie w znacznym stopniu na Twoje dochody. Taka sama sytuacja występuje w przypadku podwyżki EUR / JPY i trzeba będzie sprzedać więcej EUR zapłacić japońskiego partnera. Dlatego zabezpieczenie jest najlepszym sposobem, aby zabezpieczyć się przed wahaniami rynkowymi. W celu zabezpieczenia się przed tymi zagrożeniami można użyć narzędzi rynku Forex, chroniąc cię przed niepożądanymi ruchami.

Hedging to technika inwestycyjna, która:

  • pozwala chronić nabyte aktywa przed nagłymi i nieoczekiwanymi stratami;
  • zapewnia to większą elastyczność w utrzymywaniu pozycji, nawet jeśli w przeciwnym razie musiałbyś zamknąć je ze znaczną stratą.

W przypadku rynków kapitałowych zabezpieczenie polega na zabezpieczeniu ceny akcji poprzez sprzedaż lub zakup instrumentów pochodnych (kontraktów terminowych i kontraktów CFD, opcji, swapów). Zajmowane pozycje w papierach wartościowych mogą być zabezpieczane przed elementami ryzyka związanymi z tendencjami na rynku akcji, wahaniami kursów walutowych i zmiennością. Biorąc pod uwagę te aspekty, wyróżniamy następujące strategie hedgingowe:

  1. Hedging ryzyka rynku akcyjnego: zabezpieczenie ryzyka spadku wartości inwestycji w związku z dynamiką rynku kapitałowego.
  2. Hedging ryzyka walutowego (zwane również zabezpieczeniem ryzyka FOREX) stosowane jest w celu wyeliminowania ryzyka związanego z inwestowaniem za granicą (tj. w środowisku wielowalutowym).
  3. Hedging ryzyka zmienności: polega na zabezpieczeniu portfela inwestycyjnego denominowanego w walucie obcej przed ryzykiem związanym ze zmianami kursów walutowych.

Hedging pozwala na ochronę inwestycji przed wymienionymi wyżej rodzajami ryzyka. Pamiętaj jednak, że zastosowanie technik zabezpieczających nie oznacza całkowitego wyeliminowania ryzyka, a jedynie jego ograniczenie. Każda transakcja zabezpieczająca wiąże się również z określonymi kosztami – zanim podejmiesz taką decyzję, powinieneś odpowiedzieć na pytanie, czy uzyskane korzyści uzasadniają poniesione wydatki.

Uwaga – celem hedgingu nie jest zarabianie pieniędzy, ale ochrona przed stratami. Koszt zabezpieczenia – czy to koszt opcji, czy też koszt utraconych zysków po złej stronie kontraktu terminowego – jest nieunikniony. Jest to cena, którą trzeba zapłacić, aby uniknąć niepewności.

HEDGING RYZYKA RYNKU AKCJI

Hedging ryzyka rynku akcji jest ważnym narzędziem dywersyfikacji ryzyka poprzez łączenie nabytych akcji (długich pozycji) z odpowiednią pozycją krótką.

HEDGING RYZYKA RYNKU AKCJI – PRZYKŁAD: Powiedzmy, że w nadchodzącym miesiącu cena akcji spółki A wzrośnie dzięki wynalezieniu przez spółkę nowej, skutecznej metody produkcji wichur. Chcesz kupić akcje spółki A, aby skorzystać z oczekiwanego wzrostu cen. Jednak firma działa na bardzo niestabilnym rynku. Jeśli po prostu kupiłeś jej akcje w oparciu o przekonanie, że są niedowartościowane, twoja transakcja byłaby czystą spekulacją.

Ponieważ interesuje Cię firma, a nie branża, chcesz zabezpieczyć się przed ryzykiem branżowym poprzez zajęcie krótkiej pozycji o tej samej wartości (liczba akcji x cena) na akcjach bezpośredniego konkurenta firmy A, czyli firmy B.

Twój portfel w dniu 1 może wyglądać następująco:

  • Długa 1 000 akcji spółki A po 1 GBP każdy
  • Krótka 500 akcji spółki B po 2  GBP każdy

(UWAGA: pamiętaj, aby zająć krótką pozycję na akcjach o tej samej wartości)

Jeśli byłbyś w stanie zająć krótką pozycję na instrumencie, którego cena jest matematycznie zależna od ceny akcji spółki A (np. Opcja zakupu akcji spółki A), transakcja byłaby zasadniczo wolna od ryzyka. W takim przypadku ryzyko jest zmniejszone, ale nie całkowicie usunięte.

DZIEŃ 2: publikowane są dobre wieści o branży wihajstrów, a wartość akcji wszystkich firm oferujących wihysters rośnie. Firma A, jako silniejsza w tej branży, zyskuje 10%, podczas gdy firma B zyskuje tylko 5%:

  • Długa 1 000 akcji spółki A po 1,10 GBP każdy: 100 GBP zysku
  • Krótka 500 akcji spółki B po 2,10 GBP każda: 50 GBP straty

(W przypadku pozycji krótkiej straciłbyś, gdyby cena poszła w górę).

DZIEŃ 3: w Dniu 2 możesz żałować, że zastosowałeś hedging, ponieważ spowodował on spadek zysków z pozycji zajmowanej na akcjach spółki A. W Dniu 3 opublikowano jednak złe wieści dotyczące negatywnego wpływu vhajstrów na zdrowie – vhajstrator przemysł traci 50% kapitalizacji w ciągu kilku godzin. Tak czy inaczej, firma A jest silniejsza i traci mniej niż firma B.

Wartość pozycji długiej (spółka A):

  • Dzień 1: 1 000 GBP
  • Dzień 2: 1 100 GBP
  • Dzień 3: 550 GBP => (1 000 − 550) = 450 GBP straty

Wartość pozycji krótkiej (spółka B):

  • Dzień 1: − 1 000 GBP
  • Dzień 2: − 1 050 GBP
  • Dzień 3: − 525 GBP => (1 000 − 525) = 475 GBP zysku

Bez zabezpieczenia straciłbyś 450 GBP (lub 900 GBP, jeśli wydałeś 1000 GBP, na które krótko sprzedałeś akcje swojej firmy B, aby kupić akcje firmy A). Jednak zabezpieczenie – krótka sprzedaż spółki B – daje 475 funtów zysku, co ostatecznie daje 25 funtów zysku pomimo dramatycznego załamania rynku.

HEDGING RYZYKA WALUTOWEGO

Zabezpieczenie walutowe to podejście mające na celu zarządzanie poziomem ryzyka związanego z dowolnym rodzajem inwestycji zagranicznych, np. nabycie akcji zagranicznych. Celem zabezpieczenia walutowego jest ograniczenie ekspozycji na niekorzystne zmiany na rynku walutowym. W rezultacie możliwe jest osiągnięcie przyzwoitego zwrotu z inwestycji zagranicznych, nawet gdy waluty, w których są denominowane, spadają.

PRZYKŁAD: Polski inwestor może chcieć zwiększyć swoją ekspozycję na brytyjskim rynku akcji, ale nie na ryzyko walutowe związane z nieoczekiwanymi wahaniami pary GBPPLN. W rezultacie zainwestowałby na brytyjskim rynku akcji, stosując hedging walutowy, sprzedając kontrakt terminowy funta brytyjskiego w celu ustalenia jutrzejszej ceny, a także eliminując ryzyko walutowe związane z jego pozycją na brytyjskim rynku akcji.

Stosowanie strategiihedgingu walut to świetny sposób na zminimalizowanie strat przy korzystaniu z możliwości inwestowania za granicą. Przyjmując to podejście, zyskujesz dostęp do możliwości inwestycyjnych, które w innym przypadku uznałbyś za zbyt spekulacyjne.

PRZYKŁAD: Załóżmy, że Twój portfel inwestycji zagranicznych przyniósł w ubiegłym roku zwrot w wysokości 12%, ale Twoja waluta krajowa straciła 10%. W takim przypadku zwrot netto wzrośnie po przeliczeniu zysków na walutę krajową (np. EUR, PLN lub CZK), ponieważ spadki w walucie krajowej zwiększają atrakcyjność inwestycji zagranicznych. Istnieje jednak również odwrotna zależność – jeśli cena akcji zagranicznej spółki spadnie, ale wartość waluty krajowej wzrośnie wystarczająco, nastąpi dodatkowe pogorszenie zwrotu z pozycji zagranicznej.

RÓŻNICOWANE OPCJE HEDGINGU RYZYKA WALUTOWEGO

Istnieje wiele sposobów zabezpieczenia się przed ryzykiem walutowym. Możesz użyć dowolnej z poniższych metod, aby zabezpieczyć się nie tylko przed ryzykiem walutowym, ale także przed innymi rodzajami źródeł ryzyka, takimi jak ryzyko stopy procentowej.

KONTRAKTY FORWARD

Zabezpieczanie się przed ryzykiem walutowym przy użyciu transakcji forward jest stosunkowo prostą strategią zabezpieczającą. W takim przypadku dla płatności dokonywanych lub otrzymywanych w określonej walucie ustalany jest stały przyszły kurs walutowy, który pozostaje niezmieniony niezależnie od aktualnych kursów rynkowych. Idea kontraktów forward polega na tym, że kurs wymiany jest zablokowany po obu stronach – zarówno wierzyciel, jak i pożyczkobiorca nie muszą martwić się odpowiednio wahaniami wpływów i wydatków.

WALUTOWE KONTRAKTY FUTURES

Walutowy kontrakt futures jest kontraktem terminowym na wymianę jednej waluty na inną w określonym dniu w przyszłości po cenie (kursie wymiany) określonej w dniu zakupu. Zasadniczo walutowe kontrakty futures podobne do kontraktów forward są stosowane do blokowania kursu walutowego w określonym dniu przyszłej transakcji. Przewagą kontraktów terminowych na walutę w stosunku do terminowych transakcji walutowych jest to, że są one przedmiotem publicznego obrotu – dlatego ryzyko kontrahenta jest wyeliminowane. Kontrakty walutowe są również wyceniane w bardziej przejrzysty sposób, a także łatwiej dostępne dla wszystkich uczestników rynku.

SWAPY WALUTOWE

Wymiana walut polega na wymianie kapitału i odsetek w jednej walucie na kapitał i odsetki w innej walucie. Jest to transakcja na rynku walutowym, a prawo nie wymaga ujawnienia w bilansie.

PRZYKŁAD: Pewna polska firma musi kupować franki szwajcarskie, podczas gdy pewna szwajcarska firma musi kupować złoto. Te dwie firmy mogą zorganizować wymianę walut, ustalając stopę procentową, kwotę i wspólny termin zapadalności transakcji wymiany. Daty zapadalności swapów walutowych są negocjowane przez co najmniej 10 lat, co czyni je bardzo elastyczną metodą wymiany walut.

Swapy walutowe można również wykorzystać do zabezpieczenia się przed ryzykiem stopy procentowej w sytuacji, gdy dwie strony mogą wymieniać swoje zobowiązania o stałej i zmiennej stopie procentowej.

OPCJE WALUTOWE

Opcje walutowe to instrumenty finansowe, na mocy których właściciel ma prawo, ale nie obowiązek kupna lub sprzedaży określonej waluty obcej po z góry ustalonym kursie wymiany. Opcja kupna daje jej właścicielowi prawo do zakupu waluty po z góry ustalonej cenie, natomiast opcja sprzedaży pozwala na sprzedaż waluty bez względu na niekorzystne ceny rynkowe.

ZABEZPIECZANIE SIĘ PRZED RYZYKIEM Z WYKORZYSTANIEM KONTRAKTÓW FUTURES

Kontrakty futures są jednym z najpopularniejszych instrumentów pochodnych wykorzystywanych do zabezpieczenia przed ryzykiem. Kontrakt futures to umowa między stronami dotycząca zakupu lub sprzedaży instrumentu w pewnym momencie w przyszłości i po określonej cenie. Głównym powodem, dla którego inwestorzy wykorzystują kontrakty futures, jest ograniczenie ekspozycji na ryzyko i wahań cen. Ostatecznym celem inwestora wykorzystującego kontrakty futures do zabezpieczenia pozycji jest całkowite wyeliminowanie ryzyka. W rzeczywistości jednak często okazuje się to niemożliwe – zamiast tego inwestorzy starają się maksymalnie ograniczyć ryzyko. Jeśli na przykład dla towaru, który inwestor chce zabezpieczyć przed wahaniami cen, kontrakt futures nie jest dostępny, inwestor kupi kontrakt futures na coś, którego cena jest ściśle pozytywnie skorelowana ze zmianami ceny takiego towaru.

PRZYKŁAD: Gdy firma wie, że kupi kontrakt futures na dany przedmiot, powinna zająć długą pozycję na kontrakcie futures, aby zabezpieczyć swoją pozycję. Załóżmy na przykład, że firma X wie, że za sześć miesięcy będzie musiała kupić 20 000 uncji srebra, aby zrealizować zamówienie klienta. Załóżmy, że srebro kosztuje obecnie 12 USD za uncję, podczas gdy kontrakt futures z dostawą na sześć miesięcy wynosi 11 USD za uncję. Kupując kontrakt futures, X może zablokować cenę 11 USD za uncję przez sześć miesięcy. Pozwoliłoby to firmie ograniczyć ryzyko, ponieważ byłby w stanie zamknąć swoją pozycję futures i kupić 20 000 uncji srebra za 6 USD za sztukę przez pół roku.

Z drugiej strony, jeśli firma wie, że sprzeda konkretny przedmiot, powinna zająć krótką pozycję na kontrakcie futures, aby go zabezpieczyć. Na przykład firma X musi zawrzeć umowę w ciągu sześciu miesięcy, która przewiduje sprzedaż 20 000 uncji srebra. Załóżmy, że cena spot srebra wynosi 12 USD, a cena kontraktów futures wynosi 11 USD za uncję. Firma X zajęłaby krótką pozycję na srebrnych kontraktach terminowych, aby zamknąć ją za sześć miesięcy. W tym przypadku firma zmniejszyła ryzyko, upewniając się, że otrzymuje 11 USD za każdą uncję sprzedanego srebra.

Kontrakty futures mogą być bardzo przydatnym narzędziem do ograniczania ryzyka, na które narażony jest inwestor w związku z zawartą transakcją. Główną zaletą zawarcia kontraktu futures jest to, że pozwala on wyeliminować niepewność związaną z przyszłą ceną odpowiedniego artykułu. Blokując cenę, za jaką jesteś w stanie kupić lub sprzedać określony przedmiot, możesz wyeliminować niepewności związane z przyszłym poziomem kosztów i zysków.

Hedging na rynku finansowym

To otwarcie pozycji na rynku terminowym, odwrotnej do pozycji trzymanej na rynku kasowym dla zminimalizowania ryzyka straty z powodu niepomyślnych zmian cen. To również, kupno lub sprzedaż kontraktu terminowego dla tymczasowego zastąpienia transakcji kasowej, która ma mieć miejsce w przyszłości.

Opcje walutowe mogą być użyte do handlu walutą obcą i do hedgingu.

Cross-Hedge

Zabezpieczenie pozycji jednego instrumentu na rynku kasowym, przez zainicjowanie pozycji na rynku futures na inny, lecz spokrewniony instrument. Zasadą cross-hedgu jest założenie, że ceny tych dwóch pokrewnych instrumentów są ze sobą spokrewnione.

Buying hedge, long hedge, purchasing hedge (kupno, pozycja długa)

Kupowanie kontraktu futures w oczekiwaniu na kupno instrumentu na rynku kasowym. Generalnie używany przez exporterów dla zabezpieczenia ryzyka zmian cen towarów w przyszłości.

Selling hedge, short hedge (sprzedaż hedgu, pozycja któtka)

Sprzedaż kontraktu futures dla zabezpieczenia się przed spadkiem ceny instumentu finansowego na rynku kasowym lub przed spadkiem ceny posiadanego towaru.

Perfect hedge (perfekcyjny hedging)

To hedge, w którym zmiana ceny instrumentu jest identyczna jak zmiana instrumentu hedgingowego(np. kontraktu futures).

Selective hedge (selektywny hedging)

Jest to strategia hedgingowa bazująca na oczekiwaniach rynkowych inwestora na podstawie których, decyduje się na zabezpieczeniu tylko części swojej pozycji.

Fixed hedge (stały hedge)

Strategia składająca się z hedgingu pozycji zasadniczej, za pomocą której cała wartość pozycji zasadniczej jest zabezpieczona jeden do jednego opcją, i jest zamykana gdy instrument zasadniczy zostanie usunięty. Ten hedge nie jest modyfikowany do momentu wygaśnięcia.

Delta hedging

To strategia hedgingowa używająca portfela opcji, które są niewrażliwe na zmiany w cenie instrumenty zasadniczego.

Strategia zabezpieczająca delta. Współczynnik delta określa liczbę akcji przypadającą na jedną sprzedaną opcję jaką powinien posiadać inwestor, aby móc skonstruować strategię o zerowym ryzyku. Stosowanie strategii opartej na tym współczynniku wymaga okresowego korygowania zajmowanych pozycji ze względu na zmiany zachodzące na rynku.

Strategie delta hedgingu dzielą się na dynamiczne i statyczne:

  • Dynamiczny hedging równoważy portfel okresowo, tak aby utrzymać stały współczynnik delty.
  • Statyczny hedging zakłada początkowy hedging portfela ale bez jego równoważenia.

Delta

Mierzy relacje pomiędzy ceną opcji a instrumentem zasadniczym.

Delta hedging, dynamic hedging (przykład)

Otwarcie opcji, której wartość zmienia się proporcjonalnie do ceny instrumentu zasadniczego, tak że zysk lub strata z pozycji zasadniczej jest rekompensowana stratą lub zyskiem z opcji.