SEPA (Single Euro Payments Area)

2559

Jednolity obszar płatności w euro (SEPA) jest systemem transakcji stworzonym przez Unię Europejską (UE). SEPA harmonizuje sposób dokonywania bezgotówkowych transakcji płatniczych między państwami strefy euro. Europejscy konsumenci, przedsiębiorstwa i agenci rządowi, którzy dokonują płatności za pomocą polecenia zapłaty, natychmiastowego przelewu i polecenia przelewu, korzystają z architektury SEPA. Jednolity obszar płatności w euro jest zatwierdzony i regulowany przez Komisję Europejską.

Cel i członkowie SEPA

Celem inicjatywy dotyczącej jednolitego obszaru płatności w euro (SEPA) jest uczynienie transgranicznych płatności elektronicznych tak samo tanim i łatwym jak płatności w obrębie jednego kraju. Ponadto system ten zwiększa konkurencję w sektorze płatności, tworząc jednolity rynek usług płatniczych, a tym samym obniżając ceny. W krajach objętych SEPA mieszka ponad 520 mln osób, a ci klienci dokonują ponad 122 mld płatności elektronicznych rocznie.

Obecnie SEPA liczy 36 członków. Obejmuje on 28 państw członkowskich UE oraz Islandię, Norwegię, Liechtenstein, Szwajcarię, Andorę, Watykan, Monako i San Marino. Jednolity obszar płatności w euro pozostaje stałym, wspólnym procesem współpracy między tymi stronami. SEPA jest w trakcie procesu harmonizacji przepisów dotyczących płatności mobilnych i internetowych.

SEPA jest zarządzany przez Komisję Europejską i Europejski Bank Centralny (EBC) na zasadzie współpracy, za pośrednictwem Europejskiej Rady ds. Radzie przewodniczy Europejski Bank Centralny, który wraz z przedstawicielami rządu i grup konsumenckich pracuje nad zarządzaniem Radą i kierowaniem jej pracami.

Historia Jednolitego Obszaru Płatniczego w Euro

Historia SEPA rozpoczęła się w 1999 r., kiedy to sektor bankowy za pośrednictwem Banku Euro l argumentował, że unia walutowa powinna również posiadać jednolity obszar płatności. Uważano, że doprowadzi to do dalszej integracji gospodarek UE. Jednak dopiero w 2007 r. Unia Europejska przyjęła dyrektywę w sprawie usług płatniczych. Dyrektywa ta stworzyła podstawę prawną dla ustanowienia jednolitego obszaru płatności w euro.

W 2011 r. płatności SEPA zastąpiły płatności krajowe. Później, w 2017 r., SEPA zaprezentował program, w ramach którego uczestniczące w nim banki przekazywały do 15.000 euro w ciągu dziesięciu sekund.

W 2018 r. Komisja Europejska zaproponowała rozszerzenie przepisów zakazujących bankom pobierania dodatkowych opłat za transakcje transgraniczne również na państwa spoza UE. Propozycja ta zakłada, że wszystkie osoby w UE mają prawo do dokonywania przelewów transgranicznych w euro po tych samych kosztach, jakie zapłaciłyby za transakcję krajową. Nowe przepisy będą również wymagać, aby konsumenci byli informowani o kosztach przeliczenia waluty przed dokonaniem płatności za granicą w walucie innej niż ich waluta krajowa.