Efektywność w ekonomii

413

Efektywność, w ekonomii i analizie organizacyjnej, miara wkładu, jakiego wymaga system, aby osiągnąć określony wynik. System, który wykorzystuje niewiele zasobów do osiągnięcia swoich celów, jest efektywny, w przeciwieństwie do systemu, który marnuje znaczną część swojego wkładu.

Efektywność jest ulubionym celem ekonomistów, ale nie wszyscy zgadzają się co do jej znaczenia. Twierdzenia o nieefektywności są regularnie zgłaszane w wielu debatach politycznych, ale każdy z uczestników uważa, że jego własna propozycja jest najbardziej efektywna. We wszystkich przypadkach dyskutanci zgadzają się, że efektywność jest pożądana. Niezależnie od tego, jakie są cele, powinny być one osiągane przy tak niewielkim wkładzie lub kosztach, jak to konieczne. Jeśli jednak chodzi o mierzenie efektywności lub tworzenie efektywnego systemu, konsensus szybko wyparowuje. Ocena środków do osiągnięcia celu jest trudną perspektywą, a argumenty ukryte za konfliktami o efektywność są często głębszymi konfliktami o odpowiednie cele, systemy społeczne lub poglądy natury ludzkiej.

Istnieje jednak zasadnicza debata dyscyplinarna na temat prawdopodobieństwa efektywności w organizacjach. Ekonomiści generalnie uważają, że organizacje są efektywne; racjonalnie alokują zasoby i optymalnie reagują na otoczenie. Socjologowie często uważają, że organizacje są tylko skuteczne; dążą do przetrwania i często stosują nieoptymalne rozwiązania, które zaspokajają społeczne potrzeby uczestników i otaczających ich instytucji. Ta empiryczna debata na temat prawdopodobieństwa efektywności często wkrada się do różnych zastosowań tego terminu.

W kontekście ekonomicznym mierzenie efektywności oznacza pytanie, czy pieniężna ocena nakładów użytych do osiągnięcia jakiegoś celu jest minimalnym możliwym kosztem związanym z osiągnięciem tego celu. Jeśli coś jest nazywane nieefektywnym, oznacza to, że cel mógł zostać osiągnięty mniejszym kosztem lub że cel mógł zostać lepiej osiągnięty (w pewien pieniężny sposób mierzalny) przy tych samych kosztach. Ekonomiści zakładają, że koszty i korzyści będą mierzone w jakiejś walucie, ale właściwą wagę kosztów i korzyści pozostawia się do kolejnej debaty. Pojęcie to jest bardziej szczegółowo mierzone za pomocą koncepcji x-efektywności, którą definiuje się jako stopień, w jakim grupa danych wejściowych osiąga maksymalny poziom wyników możliwy do osiągnięcia przy pomocy tych danych. Teoria rynku przewiduje, że wszystkie przedsiębiorstwa będą x-efektywne w warunkach doskonałej konkurencji, ponieważ konkurenci przez długi czas będą wypierać z rynku x-inektywne przedsiębiorstwa.

Powszechne teorie w ekonomii dobrobytu społecznego wykorzystują bardziej konkretne rodzaje efektywności do oceny systemów alokacji. System dzwonić Pareto optymalny jeżeli żadny wymiana móc robić który robić jeden osoba lepszy daleko od bez robić someone inny gorszy. Nierówne alokacje są zazwyczaj nadal Pareto optymalne, ponieważ ci obdarzeni zasobami straciliby coś, gdyby ich bogactwo zostało poddane redystrybucji. System jest nazywany Kaldor-Hicks skuteczne, jeśli zasoby są umieszczone w rękach tych, które wartościują je najbardziej, mierzone przez to, czy jedna osoba może teoretycznie zrekompensować innej za te same zasoby po kosztach, które byłyby tego warte dla nich, ale warte więcej niż handlowanych zasobów do sprzedawcy. Kryterium to jest jednym ze sposobów, aby myśleć o efektywności alokacji, lub maksymalizacji łącznej wartości alokacji zasobów. Ekonomiści będą oceniać potencjalne zmiany na podstawie tego, czy korzyść netto z zasobów wzrasta, gdy zasoby są wykorzystywane przez wszystkie jednostki.

Inny precyzyjny pojęcie wydajność używać w wiele różny kontekst. W statystyce efektywność mierzy stopień, w jakim estymator matematyczny niektórych nieznanych wartości mierzy tę wartość z minimalną różnicą, jaką mógłby osiągnąć jakikolwiek możliwy bezstronny estymator. W kilku obszarach polityki agencje rządowe i organizacje prywatne mierzą postęp, stosując określone miary efektywności. Na przykład efektywność paliwowa w samochodach porównuje gaz potrzebny do pokonania określonej odległości. Efektywność elektryczna, równolegle, porównuje moc wytwarzaną przez system i moc, którą zużywa. Często tworzy się dodatkowe miary konkretnych pojęć efektywności. Wszystkie są współczynnikami wyjściowymi dla danego wejścia, ale pomiary i cele są różne.