Formacja Gartley’a

505

Gartley jako idealna formacja harmoniczna

Prawdopodobnie wielu inwestorów, którzy oglądają wykresy na platformie transakcyjnej, zostało zapytanych, dlaczego cena zmienia się w określonych sekwencjach, dlaczego tworzy charakterystycznedołki i szczyty w danym momencie, co wpływa na takie zachowanie i jaka jest jego przyczyna. Zastanawia się, czy zwroty cen są po prostu chaosem, czy może określoną sekwencją, która powtarza się wielokrotnie. W tym artykule chcielibyśmy pokazać, że nie ma chaosu i że rynek porusza się w powtarzających się sekwencjach, przykładem może być formacja harmoniczna Gartleya.

Historia formacji harmonicznej Garleya

Geneza formacji harmonicznej Gartleya jest bardzo odległa, patrząc na dzisiejszy rozwój handlu. Jej nazwa pochodzi od autora książki „Profit in the Stock Martket” autorstwa H.M. Gartleya, wydanej w 1935 roku. Praca została uznana za przełomową i jedną z najważniejszych publikacji w literaturze handlowej. Dekady później amerykański inwestor Larry Peavento ogłosił, że formacja zlokalizowana na 222 stronie „Profit in the Stock Market” jest jedną z najczęściej używanych przez niego w jego własnym handlu, nazwał ją „Gartley 222”. Następnie Scott Carney przyczynił się do rozwoju i charakteryzacji formacji. Opisał on zależności oparte na zniesieniu Fibonacciego, które stały się powszechne i wiążące do dziś.

Formacja Gartley’a opiera się na strukturze XABCD związanej ze współczynnikami Fibonacciego, które głównie określają relacje między falami. Obserwując wykres z formacją Gartleya, można zobaczyć 4 kolejne ruchy cenowe (ABCD) i ekstremalne (X). Każdy ruch cen w odpowiedniej konfiguracji pozwala inwestorom prawidłowo odczytać miejsce, w którym znajduje się rynek oraz przyszłą orientację ruchu cen. Odcinki XABCD wskazują kierunek głównego trendu i wynikającą z tego korektę, której właściwa identyfikacja i zastosowanie poziomów Fibonacciego pozwala znaleźć punkt zwrotny i otworzyć rentowną pozycję.

Istnieją dwa rodzaje formacji Gartley: spadkowa  i  wzrostowa. Oba oparte są na identycznych relacjach, ale kierunek, w którym cena się zmienia jest różny. Relacje pomiędzy kolejnymi punktami XABCD i poziomami Fibonacciego najlepiej odzwierciedlają poniższe przykłady.

Pierwszą falą formacji jest segment „XA”, który jest zgodny z kierunkiem obecnego trendu. Następnie następuje korekta AB. Ważne jest, aby punkt „B” dotyczył dokładnie zniesiena 61.8 odcinka „XA” 61.8. Następnie następuje trzecia fala odcinka „BC”, która jest zgodna z kierunkiem trendu.  Dla punktu „C” możliwy zakres współczynników wynosi 38,2-88,6 odcinka „AB”.  Ważne jest, aby fala BC mogła być wyrażona przez jeden ze współczynników Fibonacciego i nie przekraczała punktu „A”. Następna ostatnia fala formacji ‚CD’ powinna zatrzymać się na poziomie 78,8 segmentu ‚XA’.

Pomocne przy rozpoznaniu formacji Gartleya są dwa elementy. Po pierwsze, aby odcinki AB i CD były równe.  Jednak rynek nie zawsze jest tak harmonijny, więc mamy drugi element, punkt B musi być na 61,8 XA, a punkt D na zniesieniu 78,6 XA.  Powyższe zależności pozwalają nam w znacznym stopniu zidentyfikować formacje Gartleya.

Gartley wzrostowy

Trend wzrostowy Gartley’a to potencjalnie silny poziom wsparcia, co wiąże się z wysokim prawdopodobieństwem zwrotu ceny, szczególnie gdy segment XA jest zgodny z trendem wzrostowym.  Cały ruch od A do D jest korektą krótkoterminową.

gartley formacja

Przykład Gartley- Amerykański indeks S&P500

gartley przykład

Zgodnie z założeniami punkt B znajduje się na poziomie 61,8 segmentu XA, natomiast punkt D na poziomie 78,6 segmentu XA.

Punkt C mierzymy za pomocą zniesienia Fibonacciego fali AB, który znajduje się przy poziomie 61,8.

gartley przykład

Punkt D formacji Gartleya można również zmierzyć poprzez zniesienie fali Fibonacciego BC. Zgodnie z doktryną, powinien on mieścić się w zakresie 127,2-161,8. W powyższym przykładzie oscyluje on wokół obalenia 161.8.

Gartley spadkowy

Trend spadkowy formacji Gartleya sugeruje potencjalny silny poziom oporu, co oznacza prawdopodobieństwo zwrotu ceny, w szczególności gdy odcinek XA jest zgodny z tendencją spadkową. Cały ruch z A do D jest korektą krótkoterminową.

formacja gartleya

Przykład – niemiecki indeks DAX

gartley przykład

Zgodnie z doktryną, punkt B znajduje się na zniesieniu 61,8 Fibonacciego fali XA, a punkt D wynosi 78,6.

gartley przykład

Punkt C jest usytuowany na zniesieniu 70,7 Fibonacciego odcinka AB. Zgodnie z doktryną powinien mieścić się w przedziale 38,2-88,6.

gartley przykład

Dodatkowo, podczas pomiaru zniesienia fali BC Fibonacciego, punkt D wynosi 127,2. W ten sposób wszystkie elementy formacji Gartley zostały zachowane.

Zawieranie transakcji przy wykorzystaniu formacji Gartley

Po prawidłowym zmierzeniu formacji przy użyciu poziomów Fibonacciego oczekujemy utworzenia się formacji świecowej w punkcie D. Formacji świecowych możemy doszukiwać się na niższych interwałach czasowych. W przykładzie poniżej na interwale czasowym M30 pojawiła się formacja objęcia bessy. W tym momencie ustawiamy zlecenie oczekujące SELL STOP pod najniższym punktem formacji z STOP LOSSEM powyżej punktu D, natomiast zlecenie TAKE PROFIT w punkcie A, w którym zgodnie z doktryną powinno nastąpić dopełnienie formacji Gartley.

Gdy poziomy Fibonacciego zostaną prawidłowo zmierzone, oczekujemy, że formacja świecowa uformuje się w punkcie D. Formacje świecowe można znaleźć w niższych interwałach czasowych. W poniższym przykładzie, interwał M30 utworzyła się formacja bessy. W tym punkcie umieszczamy zlecenie SELL STOP pod najniższym punktem formacji z STOP LOSSEM powyżej punktu D, a zlecenie TAKE PROFIT w punkcie A, w którym zgodnie z ta strategią powinno nastąpić dopełnienie formacji Gartley.

formacja gartleya

formacja gartleya