Teoria Dowa

analiza techniczna

701
Teoria Dowa

Na wstępie należy zadać pytanie: skąd bierze się tyle rozgłosu wokół teorii Dowa i dlaczego uchodzi ona za tak ważny element analizy technicznej? Zagadnienia związane ze średnimi giełdowymi opisał Charles H. Dow w lipcu 1884 roku, tworząc średnią obejmującą akcje wybranych spółek. Dow zapoczątkował nurt odczytywania trendu w sławnym The Wall Street Journal. Współczesne techniki komputerowe pozwalają na tworzenie coraz to nowszych i doskonalszych wskaźników, jednak u podstaw tych technik stoi teoria Dowa, a samego Dowa śmiało możemy uznać za ojca analizy technicznej . Nierzadko analitycy nie zdają sobie sprawy z tego, w jakim stopniu ich „nowoczesne” narzędzia wywodzą się z zasad stworzonych przez Dowa. Dlatego właśnie studiowanie analizy technicznej należy rozpocząć od przynajmniej krótkiego omówienia teorii.

Średnie ruchome dyskontują przyszłość

Jedna z podstawowych przesłanek teorii jest to, iż każdy czynnik oddziałujący na popyt i podaż musi znaleźć odzwierciedlenie w średnich rynkowych. Uwzględniają one również przypadki losowe w postaci trzęsień ziemi, kataklizmów i innych klęsk żywiołowych. Tego typu wydarzeń nie można przewidzieć, ale są one dyskontowane przez ceny rynkowe, a w dalszej konsekwencji również przez wartości uśrednione.

Trzy trendy rynkowe

Dow wyodrębnił trzy kategorie trendu: główny (trwający ponad rok lub nawet kilkanaście lat), wtórny (średnioterminowy, stanowiący korektę trendu głównego i na ogół trwa od trzech tygodni do trzech miesięcy) oraz krótkoterminowy (drobne korekty trendu wtórnego, trwające zwykle niespełna trzy tygodnie).W ujęciu ogólnym możemy mieć do czynienia z trendem wzrostowy, który jest przedstawiony jako sytuacja, w której szczyty i dołki kształtują się na coraz wyższym poziomie cenowym. Przeciwieństwem zaistniałej sytuacji jest trend spadkowy (w sytuacji, gdy mam do czynienia z kształtowaniem się przez pewien okres cen na tym samym poziomie, mówimy o trendzie bocznym lub inaczej nazywanym horyzontalnym).

Trzy fazy trendu głównego

Trend główny zwykle przebiega w trzech fazach:

1. Faza akumulacji – polega na kupowaniu akcji przez najbardziej wytrawnych inwestorów, kiedy wszystkie negatywne wiadomości z rynku zostaną już zdyskontowane.

2. Faza techniczna (wzrost cen) – dołączają uczestnicy rynku opierający swoje decyzje na analizie technicznej trendu. Cechą charakterystyczną tej fazy jest szybszy wzrost cen i napływanie coraz lepszych wiadomości gospodarczych.

3. Faza masowego udziału (dystrybucja) – cechą charakterystyczną są również pozytywne publikacje w prasie, doskonałe wiadomości o stanie gospodarki oraz nasilenie działań spekulacyjnych. Właśnie podczas tej fazy ci, którzy zaczęli „akumulować” kapitał blisko rynkowego dna, kiedy nikt nie chciał kupować (faza pierwsza), zaczynają sprzedawać, kiedy wydaje się z kolei, że nikt jeszcze nie pozbywa się posiadanych instrumentów.

Teoria Dowa

Średnie rynkowe muszą się nawzajem potwierdzać

Dow w swoich badaniach odwoływał się do średniej przemysłowej i średniej transportowej. Zakładał, że każdy istotny sygnał zapowiadający hossę lub bessę musi zostać potwierdzony przez wskazania obu tych średnich. Oznacza to, iż średnie muszą przebić się ponad ostatni szczyt z poprzedniego trendu wtórnego (tu: wzrostowego), aby można było mówić o początku hossy. Jeżeli tylko jedna z tych średnich nie daje takiego sygnału, nie jest to wiarygodna zapowiedź rynku „byka”. Sygnały te nie muszą wystąpić jednocześnie, jednak im bliżej siebie w czasie, tym wiarygodniejszy sygnał.

Wolumen jako potwierdzenie trendu

Czynnikiem potwierdzającym sygnały pojawiające się na wykresach jest analiza wielkości wolumenu. Powinien on wzrastać w kierunku głównego trendu. Jeżeli główny trend ma charakter wzrostowy, to wolumen powinien zwiększać się wraz ze wzrostem cen i zmniejszać się podczas spadków. Natomiast w trendzie spadkowym: zwiększać podczas zniżek i zmniejszać podczas zwyżek cen. Należy jednak pamiętać, iż wolumen jest wskaźnikiem o znaczeniu wtórnym – rzeczywiste sygnały kupna i sprzedaży w teorii Dowa oparte są wyłącznie na cenach zamknięcia.

Trend jest kontynuowany, dopóki nie pojawią się definitywne oznaki świadczące o jego odwróceniu

Istniejący trend wykazuje tendencje do kontynuacji swojego dotychczasowego kierunku. Wykrycie sygnałów odwrócenia trendu nie jest oczywiście tak łatwe, jak się wydaje. Poziomy wsparcia i oporu, formacje cenowe, wskaźniki analizy technicznej, linie trendu i średnie kroczące to niektóre z szeregu dostępnych narzędzi technicznych, informujących o zmianie dotychczasowego trendu.Najtrudniejsze zadanie, przed jakim stoi inwestor, polega na rozróżnieniu zwykłej korekty w istniejącym trendzie od pierwszej fali nowego trendu biegnącego w przeciwnym kierunku. Należy podkreślić, iż dopóty istnieje silny trend główny, dopóki należy inwestować w tym samym kierunku. Innymi słowy, dla głównego trendu wzrostowego należy zajmować długie pozycje (kupować walory) i w ten sposób wykorzystywać istniejącą siłę rynku.

Podsumowanie Teorii Dowa

Wyróżnienie trzech rodzajów trendu
Według Dowa istnieje trend główny (trwający nawet kilkanaście lat), krótkookresowy, wtórny. Trend wtórny stanowi korektę dominującej tendencji. Krótkookresowe trendy natomiast regulują trend wtórny na podobnej zasadzie.
Średnie, jako zbiorcza wiedza rynkowa
Średnie rynkowe mają w sobie wszystkie potrzebne do handlu informacje. To jedna z podstawowych reguł analizy technicznej.
Fazy rozwoju trendu
1. Akumulacja, kupują ci, którzy mają profesjonalną wiedzę i grają przeciwko większości;
2. Faza dynamicznego wzrostu, obejmująca masy inwestorów;
3. Dystrybucja, czyli wysoka podaż akcji, prowadząca najczęściej do paniki.
Potwierdzenie trendu przez wolumen
Kiedy na rynku dominuje trend wzrostowy, wtedy wolumen ma rosnąc razem z dodatnim wynikiem, a spadać, kiedy inwestor widzi minus. Sytuacja odwrotna podczas analizy trendu spadkowego.
Średnie się potwierdzają
Średnie mają dawać sobie wzajemne potwierdzenia. Wtedy można mówić o kontynuacji trendu.
Trend trwa, dopóki się nie odwróci
Jedna z klasycznych zasad analizy technicznej. Trend ma tendencję do rozwoju ciągle w tym samym kierunku.