Metoda szczegółowej identyfikacji (w wycenie zapasów)

3619

Metoda szczegółowej identyfikacji (w wycenie zapasów)

Metoda wyceny zapasów polegająca na przyporządkowaniu poszczególnym pozycjom zapasów kosztów konkretnie z nimi związanych. Określa się ją również jako metodę „kalkulacji doliczeniowej”. Dla zastosowania tak precyzyjnej metody każdy składnik zapasów musi być oznaczony z wyszczególnieniem kosztu. W momencie sprzedaży danej pozycji zapasów, jej koszt ujmowany jest w kosztach sprzedanych produktów, towarów i materiałów. Ponieważ ceny zazwyczaj się różnią, metoda ta zapewnia lepszą współmierność przychodów i kosztów. Jej zastosowanie jest możliwe w przypadkach, gdy zapasy obejmują ograniczony wybór składników o wysokim koszcie, które można łatwo zidentyfikować między datą zakupu, a datą sprzedaży (samochody, produkty na zamówienie, drogie artykuły elektroniczne itp.). W przypadkach, gdy rozróżnienie poszczególnych pozycji zapasów jest niemożliwe lub niepraktyczne, stosuje się metody zbiorcze, jak FIFO, LIFO lub metodę średniej ważonej kosztu.